ദാവീദ്

ദാവീദ് സാവൂളിന്റെ അടുക്കലെത്തി സേവനമാരംഭിച്ചു. സാവൂളിന് അവനെ വളരെയധികം ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ദാവീദ് അവന്റെ ആയുധവാഹകനായിത്തീർന്നു.

ദൈവം അയച്ച ദുരാത്മാവ് സാവൂളിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോഴൊക്കെ ദാവീദ് കിന്നരം വായിക്കും. അതുവഴി അവന് ആശ്വാസവും സുഖവും ലഭിക്കുകയും ദുരാത്മാവ് അവനെ വിട്ടുമാറുകയും ചെയ്തിരുന്നു.

യൂദായിലെ ബേത്ലെഹെമിൽ നിന്നുള്ള എഫ്രാത്യനായ ജസ്സെയുടെ മകനായിരുന്നു ദാവീദ്. ജസ്സെയ്ക്ക് എട്ടു മക്കളുണ്ടായിരുന്നു. സാവൂളിന്റെ കാലത്ത് അവൻ വൃദ്ധനായിരുന്നു.

ദാവീദ് ഏറ്റവും ഇളയവനായിരുന്നു. മൂത്ത മൂന്നുപേർ സാവൂളിനോടൊത്തുണ്ടായിരുന്നു.

ദാവീദ് പിതാവിന്റെ ആടുകളെ മേയ്ക്കാൻ സാവൂളിന്റെ യടുക്കൽ നിന്ന് ബേത്ലെഹെമിൽ പോയിവരുക പതിവായിരുന്നു.

പിതാവ് ആജ്ഞാപിച്ചതനുസരിച്ച് ദാവീദ് അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ആടുകളെ ഒരു കാവൽക്കാരനെ ഏൽപിച്ചിട്ട്, ഭക്ഷണ സാധനങ്ങളുമായി പുറപ്പെട്ടു. അവൻ പാളയത്തിലെത്തുമ്പോൾ സൈന്യം പോർവിളിച്ചുകൊണ്ട് പുറപ്പെടുകയായിരുന്നു.

കൊണ്ടുവന്ന പൊതി പടക്കോപ്പു സൂക്ഷിപ്പുകാരനെ ഏൽപിച്ചിട്ട് ദാവീദ്യുദ്ധരംഗത്ത് ഓടിച്ചെന്ന് തൻെറ സഹോദരൻമാരോടു ക്ഷേമാനേ്വഷണം നടത്തി.

ദാവീദ് അടുത്തുനിന്നവരോട് ചോദിച്ചു: ഈ ഫിലിസ്ത്യനെ കൊന്ന് ഇസ്രായേലിനു വന്നിരിക്കുന്ന അപമാനം നീക്കിക്കളയുന്നവന് എന്തു കിട്ടും? ജീവിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ സേനകളെ നിന്ദിക്കാൻ ഈ അപരിച്ഛേദിതൻ ആരാണ്?

ദാവീദ് അവരോട് സംസാരിക്കുന്നത് മൂത്തസഹോദരൻ ഏലിയാബ് കേട്ടു. അവൻ കുപിതനായി ദാവീദിനോട് ചോദിച്ചു: നീ എന്തിനിവിടെ വന്നു? കുറെആടുകളുള്ളതിനെ മരുഭൂമിയിൽ ആരെ ഏൽപിച്ചിട്ടു പോന്നു? നിന്റെ അഹന്തയും ദുഷ്ടതയും എനിക്കറിയാം. നീ വന്നത്യുദ്ധം കാണാനല്ലേ?

ദാവീദ് ചോദിച്ചു: ഞാനിപ്പോൾ എന്തുചെയ്തു? ഒരു വാക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേയുള്ളു?

ദാവീദ് സാവൂളിനോടു പറഞ്ഞു: അവനെയോർത്ത് ആരും അധൈര്യപ്പെടേണ്ടാ: ഈ ഫിലിസ്ത്യനോട് അങ്ങയുടെ ദാസൻയുദ്ധം ചെയ്യാം.

ദാവീദ് വീണ്ടും പറഞ്ഞു: പിതാവിന്റെ ആടുകളെ മേയിക്കുന്നവനാണ് അങ്ങയുടെ ഈ ദാസൻ.

പോർച്ചട്ടയും വാളും ധരിച്ച് ദാവീദ് നടക്കാൻ നോക്കി. പക്ഷേ, സാധിച്ചില്ല. അവനത് പരിചയമില്ലായിരുന്നു. ഇതൊന്നും പരിചയിച്ചിട്ടില്ലാത്തതിനാൽ ഇവ ധരിച്ച് നടക്കാൻ എനിക്കു സാധിക്കുകയില്ല എന്ന് അവൻ സാവൂളിനോടു പറഞ്ഞു. അവൻ അത് ഊരി വച്ചു.

ദാവീദ് പ്രതിവചിച്ചു: വാളും കുന്ത വും ചാട്ടുളിയുമായി നീ എന്നെ നേരിടാൻ വരുന്നു. ഞാനാകട്ടെ നീ നിന്ദിച്ച ഇസ്രായേൽസേനകളുടെ ദൈവമായ സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവിന്റെ നാമത്തിലാണ് വരുന്നത്.

തന്നെ നേരിടാൻ ഫിലിസ്ത്യൻ അടുക്കുന്നതുകണ്ട് ദാവീദ് അവ നോടെതിർക്കാൻ വേഗത്തിലോടി മുന്നണിയിലെത്തി.

ദാവീദ് സഞ്ചിയിൽനിന്ന് ഒരു കല്ലെടുത്ത് കവിണയിൽവച്ച് ഗോലിയാത്തിൻെറ നെറ്റിക്ക് ആഞ്ഞെറിഞ്ഞു. കല്ല് നെറ്റിയിൽത്തന്നെതറച്ചു കയറി. അവൻ മുഖം കുത്തി നിലംപതിച്ചു.

അങ്ങനെ ദാവീദ് കല്ലും കവിണയുമായി ഗോലിയാത്തിനെനേരിട്ട് അവനെ എറിഞ്ഞു വീഴ്ത്തി. അവന്റെ കൈയിൽ വാളില്ലായിരുന്നു.

ദാവീദ് ഓടിച്ചെന്ന് ഗോലിയാത്തിൻെറ മേൽ കയറി നിന്ന് അവന്റെ വാള് ഉറയിൽ നിന്ന് വലിച്ചൂരി. അവനെ കഴുത്തു വെട്ടിമുറിച്ചു കൊന്നു. ഫിലിസ്ത്യർ തങ്ങളുടെ മല്ലൻ വധിക്കപ്പെട്ടെന്നു കണ്ടപ്പോൾ ഓടിക്കളഞ്ഞു.

ദാവീദ് ഗോലിയാത്തിൻെറ തല ജറുസലേമിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്നു; കവചം കൂടാരത്തിൽ സൂക്ഷിച്ചു.

ദാവീദ് ഗോലിയാത്തിനെ എതിർക്കാൻപോകുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ സാവൂൾ സൈന്യാധിപനായ അബ്നേറിനോടു ചോദിച്ചു: അബ് നേർ, ആരുടെ മകനാണ് ഈയുവാവ്? തനിക്കറിഞ്ഞുകൂടെന്ന് അവൻ പ്രതിവചിച്ചു.

സാവൂൾ അവനോടു ചോദിച്ചു: നീ ആരുടെ മകനാണ്? അങ്ങയുടെ ദാസനായ ബേത്ലെഹെംകാരൻ ജസ്സെയുടെ മകനാണ് ഞാൻ എന്ന് ദാവീദ് പറഞ്ഞു.

ദാവീദ് രാജാവിനോടു സംസാരിച്ചു തീർന്നപ്പോൾ ജോനാഥാന്റെ ഹൃദയം അവന്റെ ഹൃദയത്തോട് ഒട്ടിച്ചേർന്നു. ജോനാഥാൻ അവനെ പ്രാണതുല്യം സ്നേഹിച്ചു.

സാവൂൾ അയയ്ക്കുന്നിടത്തൊക്കെ പോയി ദാവീദ് കാര്യങ്ങളെല്ലാം നന്നായി നടത്തിപ്പോന്നു. അതുകൊണ്ട്, സാവൂൾ അവനെ പടത്തലവനാക്കി. ഇതു ജനത്തിനും സാവൂളിന്റെ ഭൃത്യർക്കും ഇഷ്ടപ്പെട്ടു.

ദാവീദ് ഗോലിയാത്തിനെ സംഹരിച്ചതിനുശേഷം അവർ മടങ്ങിവരുമ്പോൾ ഇസ്രായേലിലെ എല്ലാ നഗരങ്ങളിലും സ്ത്രീകൾ തപ്പും മറ്റു വാദ്യങ്ങളുമായി ആടിപ്പാടി സന്തോഷത്തോടെ സാവൂളിനെ എതിരേറ്റു.

അവർ സന്തോഷം കൊണ്ട് മതിമറന്നു പാടി: സാവൂൾ ആയിരങ്ങളെക്കൊന്നു. ദാവീദ് പതിനായിരങ്ങളെയും. ഇത് സാവൂളിന് ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.

ദാവീദിനെ ചുമരോടുചേർത്തു തറയ്ക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുകൊണ്ട് സാവൂൾ കുന്തം എറിഞ്ഞു. ദാവീദ് രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഒഴിഞ്ഞുമാറി.

കർത്താവ് കൂടെയുണ്ടായിരുന്നതിനാൽ എല്ലാ ഉദ്യമങ്ങളിലും ദാവീദ് വിജയം വരിച്ചു.

ദാവീദ് സാവൂളിനോടു ചോദിച്ചു: രാജാവിന്റെ ജാമാതാവാകാൻ ഞാൻ ആരാണ്? ഇസ്രായേ ലിൽ എന്റെ പിതൃഭവനത്തിനും ഉററവർക്കും എന്തു സ്ഥാനമാണുള്ളത്?

ഭൃത്യൻമാർ ദാവീദ് പറഞ്ഞവിവരം അതേപടി സാവൂളിനെ അറിയിച്ചു.

നിശ്ചിത സമയത്തിനുള്ളിൽ ദാവീദ് തൻെറ പടയാളികളോടൊത്തു പുറപ്പെട്ടുചെന്നു ഫിലിസ്ത്യരിൽ ഇരുനൂറുപേരെ കൊന്നു. രാജാവിന്റെ മരുകനാകുന്നതിനുവേണ്ടി അവൻ അവരുടെ അഗ്രചർമം രാജാവിനെ എണ്ണിയേൽപിച്ചു. സാവൂൾ മിഖാലിനെ ദാവീദിനു ഭാര്യയായിക്കൊടുത്തു.

ഫിലിസ്ത്യപ്രഭുക്കൻമാർയുദ്ധത്തിനു വന്നു. അവർ വന്നപ്പോഴൊക്കെസാവൂളിൻെറ സകല ഭൃത്യൻമാരെയുംകാൾ ദാവീദ് വിജയശ്രീലാളിതനായി. തൻമൂലം അവന്റെ നാമം വിശ്രുതമായിത്തീർന്നു.

ജോനാഥാൻ ദാവീദിനെ വിളിച്ച് ഇതറിയിച്ചു. അവൻ ദാവീദിനെ സാവൂളിന്റെ അടുക്കൽകൊണ്ടുവന്നു. ദാവീദ് മുൻപത്തെപ്പോലെ അവനെ സേവിച്ചു.

വീണ്ടുംയുദ്ധമുണ്ടായി; ദാവീദ് ഫിലിസ്ത്യരോട് പടവെട്ടി, വളരെപ്പേരെ വധിച്ചു. അവർ തോറ്റോടി.

കർത്താവ് അയച്ച ദുരാത്മാവ് സാവൂളിന്റെ മേൽ ആവസിച്ചു. അവൻ കൈയിലൊരു കുന്തവുമായി കൊട്ടാരത്തിലിരിക്കുകയായിരുന്നു. ദാവീദ് കിന്നരം വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

സാവൂൾ അവനെ കുന്തം കൊണ്ട് ചുമരോട് ചേർത്ത് തറയ്ക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി. കുന്തം ചുമരിൽ തറഞ്ഞുകയറി. ദാവീദ് ഓടി രക്ഷപെട്ടു.

ദാവീദ് ഓടി രക്ഷപെട്ടു. അവൻ റാമായിൽ സാമുവലിന്റെ അടുക്കലെത്തി. സാവൂൾ തന്നോടു പ്രവർത്തിച്ചതെല്ലാം അവനോടു പറഞ്ഞു. ദാവീദും സാമുവലും നായോത്തിൽച്ചെന്നു പാർത്തു.

ദാവീദ് റാമായിലെ നായോത്തിലുണ്ടെന്ന് സാവൂളിന് അറിവു കിട്ടി.

ദാവീദ് റാമായിലെ നായോത്തിൽനിന്ന് ഓടി ജോനാഥാന്റെ അടുത്തെത്തി ചോദിച്ചു: ഞാൻ എന്തു ചെയ്തു? എന്താണെന്റെ കുറ്റം? എന്നെ കൊല്ലാൻമാത്രം എന്തു പാപ മാണ് നിന്റെ പിതാവിനെതിരേ ഞാൻ ചെയ്തത്?

ജോനാഥാൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങനെ സംഭവിക്കാതിരിക്കട്ടെ. നീ മരിക്കുകയില്ല. എന്നെ അറിയിക്കാതെ ഒരു കാര്യവും ചെറുതായാലും വലുതായാലും എന്റെ പിതാവ് ചെയ്യുകയില്ല. പിന്നെയെന്തിന് പിതാവ് ഇക്കാര്യം എന്നിൽനിന്നു മറച്ചുവയ്ക്കുന്നു? അങ്ങനെ സംഭവിക്കുകയില്ല. ദാവീദ് പറഞ്ഞു:

ദാവീദ് പറഞ്ഞു: നാളെ അമാവാസിയാണ്; പതിവനുസരിച്ച് ഞാൻ രാജാവിനോടൊത്ത് ഭക്ഷണത്തിനിരിക്കേണ്ടതാണ്. പക്ഷേ, മൂന്നാംനാൾ വൈകുന്നേരംവരെ വയലിൽ ഒളിച്ചിരിക്കാൻ എന്നെ അനുവദിക്കണം.

നിന്റെ പിതാവ് എന്നെതിരക്കിയാൽ ദാവീദ് തൻെറ കുടുംബം മുഴുവനും ചേർന്നുള്ള വാർഷികബലിക്ക് ബേത് ലെഹെമിൽപോകാൻ അനുമതിക്കായികേണപേക്ഷിച്ചുവെന്നു പറയണം.

അപ്പോൾ ദാവീദ് ജോനാഥാനോട് ചോദിച്ചു: നിന്റെ പിതാവ് പരുഷമായിട്ടാണ് സംസാരിക്കുന്നതെങ്കിൽ, അക്കാര്യം ആരെന്നെ അറിയിക്കും?

ദാവീദ് വയലിൽ പോയി ഒളിച്ചിരുന്നു. അമാവാസിയായി, രാജാവ് ഭക്ഷണത്തിനിരുന്നു.

കുട്ടി പോയ ഉടനെ ദാവീദ് കൽക്കൂനയ്ക്കടുത്തുനിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് മൂന്നു പ്രാവശ്യം നിലത്തു കുമ്പിട്ടു. ജോനാഥാനും ദാവീദും പരസ്പരം ചുംബിച്ചു. ദാവീദിനു പരിസരബോധം വരുന്നതുവരെ അവർ കരഞ്ഞു.

ജോനാഥാൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: സമാധാനത്തോടെ പോവുക; കർത്താവ് എനിക്കും നിനക്കും എന്റെ സന്തതികൾക്കും നിന്റെ സന്തതികൾക്കും മധേ്യ എന്നും സാക്ഷിയായിരിക്കട്ടെയെന്നു നമ്മൾ കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ സത്യം ചെയ്തിട്ടുണ്ടല്ലോ. ദാവീദ്യാത്രയായി. ജോനാഥാൻ നഗരത്തിലേക്കും മടങ്ങി.

ദാവീദ് നോബിൽ പുരോഹിതനായ അഹിമലെക്കിൻെറ യടുക്കൽ എത്തിച്ചേർന്നു. അഹിമലെക്ക് സംഭ്രമത്തോടെ ദാവീദിനെ എതിരേറ്റുകൊണ്ടു ചോദിച്ചു: നീയെന്താണ് തനിച്ച്? കൂടെയാരുമില്ലേ?

ദാവീദ് പറഞ്ഞു: രാജാവ് ഒരു കാര്യം എന്നെ ഏൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ നിന്നെ ഏൽപിച്ചയയ്ക്കുന്ന കാര്യം ആരും അറിയരുതെന്ന് എന്നോടു കൽപിച്ചിട്ടുമുണ്ട്. എന്റെ ഭൃത്യൻമാരോട് ഇന്ന സ്ഥലത്തു വരണമെന്നു ഞാൻ ഏർപ്പാടുചെയ്തിട്ടുണ്ട്.

ദാവീദ് അഹിമലെക്കിനോടു ചോദിച്ചു: അങ്ങയുടെ കൈ വശം കുന്തമോ വാളോ ഉണ്ടോ? രാജാവ് കൽപിച്ച കാര്യം നിർവഹിക്കാനുള്ള തിടുക്കത്തിൽ ഞാൻ വാളോ മറ്റായുധങ്ങളോ എടുക്കാൻ വിട്ടുപോയി.

പുരോഹിതൻ പറഞ്ഞു: ഏലാതാഴ്വരയിൽ വച്ച് നീ കൊന്ന ഫിലിസ്ത്യനായ ഗോലിയാത്തിൻെറ വാൾ എഫോദിൻെറ പിറകിൽ ഒരു ശീലയിൽ പൊതിഞ്ഞുവച്ചിട്ടുണ്ട്. അതു വേണമെങ്കിൽ എടുക്കാം. അല്ലാതെ, വേറൊന്നും ഇവിടെയില്ല. ദാവീദ് പറഞ്ഞു: അതിനു തുല്യം മറ്റൊന്നില്ല. അതെനിക്കു തരുക.

സാവൂളിന്റെ മുൻപിൽനിന്നോടി ദാവീദ് അന്നു തന്നെ ഗത്ത് രാജാവായ അക്കീഷിന്റെ അടുത്തെത്തി.

അക്കീഷിന്റെ ഭൃത്യൻമാർ അവനോടു പറഞ്ഞു: ഈ ദാവീദ് ആ നാട്ടിലെ രാജാവല്ലേ? സാവൂൾ ആയിരങ്ങളെ കൊന്നു; ദാവീദോ, പതിനായിരങ്ങളെയും എന്ന് ഇവനെക്കുറിച്ചല്ലേ അവർ പാടി നൃത്തം ചെയ്തത്?

ദാവീദ് ഇതിന്റെ പൊരുൾ ഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ ഗത്തിലെ രാജാവായ അക്കീഷിനെ വളരെയധികം ഭയപ്പെട്ടു.

ദാവീദ് അവിടെനിന്ന് ഓടിരക്ഷപെ ട്ട്, അദുല്ലാംഗുഹയിലെത്തി. അവന്റെ സഹോദരൻമാരും കുടുംബം മുഴുവനും ഇതറിഞ്ഞ് അവിടെച്ചെന്നു.

ദാവീദ് അവിടെനിന്ന് മൊവാബിലുള്ള മിസ് പേയിൽ എത്തി, മൊവാബുരാജാവിനോട് അപേക്ഷിച്ചു: ദൈവം എനിക്കുവേണ്ടി എന്താണുചെയ്യാൻ പോകുന്നതെന്നറിയുന്നതുവരെ എന്റെ മാതാപിതാക്കൻമാർ അങ്ങയോടുകൂടെ താമസിക്കാൻ അനുവദിക്കണം.

അവരെ അവൻ മൊവാബുരാജാവിൻെറ അടുത്താക്കി. ദാവീദ് രക്ഷാസങ്കേതത്തിലായിരുന്ന കാലമത്രയും അവർ അവിടെ താമസിച്ചു.

പ്രവാചകനായ ഗാദ് ദാവീദിനോടു പറഞ്ഞു: സങ്കേതത്തിൽ ഒളിച്ചിരുന്നതു മതി. യൂദാദേശത്തേക്കു പോവുക. അതനുസരിച്ച് ദാവീദ് ഹേരെത്തുവനത്തിലേക്കു പോയി.

ദാവീദ് അബിയാഥറിനോടു പറഞ്ഞു: ഏദോമ്യനായ ദോയെഗ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ അവൻ തീർച്ചയായും സാവൂളിനോടു പറയുമെന്ന് അന്നുതന്നെ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. നിന്റെ പിതൃഭവനത്തിൽ എല്ലാവരും മരിക്കുന്നതിനു ഞാൻ കാരണമായി.

ദാവീദ് വീണ്ടും കർത്താവിനോട് ആരാഞ്ഞു; കർത്താവ് പറഞ്ഞു: കെയ്ലായിലേക്കു പോവുക. ഫിലിസ്ത്യരെ ഞാൻ നിന്റെ കൈയിൽ ഏൽപിക്കും.

ദാവീദും കൂട്ടരും അവിടെച്ചെന്ന് ഫിലിസ്ത്യരുമായി ഏറ്റുമുട്ടി. അവരുടെ ആടുമാടുകളെ അപഹരിച്ചു. വലിയൊരു കൂട്ടക്കൊല അവിടെ നടന്നു. അങ്ങനെ ദാവീദ് കെയ്ലാ നിവാസികളെ രക്ഷിച്ചു.

ദാവീദ് കെയ്ലായിൽ വന്നിട്ടുണ്ടെന്നു സാവൂളിന് അറിവുകിട്ടി. അവൻ പറഞ്ഞു: ദൈവം അവനെ എന്റെ കൈയിൽ ഏൽപിച്ചിരിക്കുന്നു. എന്തെന്നാൽ, വാതിലുകളും ഓടാമ്പലുകളുമുള്ള പട്ടണത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് അവൻ സ്വയം കുടുങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

സാവൂൾ തനിക്കെതിരേ ദുരാലോചന നടത്തുന്ന വിവരം അറിഞ്ഞ് ദാവീദ് പുരോഹിതനായ അബിയാഥറിനോടു പറഞ്ഞു: എഫോദ് ഇവിടെ കൊണ്ടുവരുക.

അനന്തരം, ദാവീദ് പ്രാർഥിച്ചു: ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവേ, എന്നെപ്രതി കെയ്ലാനഗരത്തെനശിപ്പിക്കാൻ സാവൂൾ ഒരുങ്ങുന്നതായി അങ്ങേദാസൻ കേട്ടു.

ദാവീദ് ചോദിച്ചു: കെയ്ലാക്കാർ എന്നെയും എന്റെ ആൾക്കാരെയും സാവൂളിന്റെ കൈയിൽ ഏൽപിച്ചുകൊടുക്കുമോ? കർത്താവ് പറഞ്ഞു: അവർ നിന്നെ ഏൽപിച്ചു കൊടുക്കും.

ദാവീദ് സിഫ് മരുഭൂമിയിലെ കുന്നുകളിൽ ഒളിസ്ഥലങ്ങളിൽ താമസിച്ചു. സാവൂൾ ദിനംതോറും അവനെ അനേ്വഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ, ദൈവം അവനെ സാവൂളിന്റെ കൈയിലേൽപിച്ചില്ല.

തൻെറ ജീവനെത്തേടിയാണ് സാവൂൾ സഞ്ചരിക്കുന്നതെന്ന് അറിഞ്ഞപ്പോൾ ദാവീദ് ഭയപ്പെട്ടു. അവൻ സിഫ് മരുഭൂമിയിലെ ഹോറെഷിലായിരുന്നു.

അവർ ഇരുവരും കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ ഒരുടമ്പടിചെയ്തു. ദാവീദ് ഹോറെഷിൽ താമസിച്ചു. ജോനാഥാൻ വീട്ടിലേക്കു തിരിച്ചുപോയി.

സിഫുകാർ ഗിബെയായിൽ സാവൂളിന്റെ യടുക്കൽച്ചെന്നു പറഞ്ഞു: ഞങ്ങളുടെ സമീപം ജഷിമോനു തെക്ക് ഹോറെഷിലുള്ള ഹാക്കിലാക്കുന്നിലെ സങ്കേതങ്ങളിൽ ദാവീദ് ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ, രാജാവേ, അങ്ങേക്ക് ഇഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ വരുക.

സാവൂളും സേവകരും അവനെ അനേ്വഷിച്ചു പുറപ്പെട്ടു. ഇതറിഞ്ഞദാവീദ് മാവോൻമരുഭൂമിയിലുള്ള പാറക്കെട്ടിലേക്കു പോയി. സാവൂൾ ഇതു കേട്ട്, ദാവീദിനെ പിന്തുടർന്ന് ആ മരുഭൂമിയിലെത്തി.

സാവൂൾ മലയുടെ ഒരു വശത്തുകൂടിയും ദാവീദും അനുചരൻമാരും മറുവശത്തുകൂടിയും പോയി. സാവൂളിൽനിന്നു രക്ഷപെടാൻ ദാവീദ് ബദ്ധപ്പെടുകയായിരുന്നു. ദാവീദിനെയും അനുയായികളെയും പിടിക്കാൻ സാവൂളും സൈന്യവും അടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു.

ഇതുകേട്ട് അവൻ ദാവീദിനെ പിന്തുടരാതെ, ഫിലിസ്ത്യർക്കെ തിരേ പുറപ്പെട്ടു. അങ്ങനെ ആ സ്ഥലത്തിനു രക്ഷപെടലിന്റെ പാറഎന്നു പേരുണ്ടായി. ദാവീദ് അവിടെ നിന്നു എൻഗേദിയിലെ ഒളിസ്ഥലങ്ങളിൽ ചെന്നു പാർത്തു.

ഫിലിസ്ത്യരെ തുരത്തിയതിനുശേഷം മടങ്ങിവന്നപ്പോൾ ദാവീദ് എൻഗേദിയിലെ മരുഭൂമിയിലുണ്ടെന്നു സാവൂളിന് അറിവുകിട്ടി.

ദാവീദിനോട് അനുയായികൾ പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്റെ ശത്രുവിനെ നിന്റെ കൈയിൽ ഏൽപിക്കും; നിനക്കിഷ്ട മുള്ളത് അവനോടു ചെയ്യാം എന്നു കർത്താവ് അങ്ങയോടു പറഞ്ഞിരുന്ന ആദിവസം ഇതാണ്. ദാവീദ് എഴുന്നേറ്റു സാവൂളിന്റെ മേലങ്കിയുടെ അറ്റം പതുക്കെ മുറിച്ചെടുത്തു.

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു ദാവീദ് തൻെറ അനുയായികളുടെമേൽ നിയന്ത്രണം ചെലുത്തി; സാവൂളിനെ ആക്രമിക്കാൻ അനുവദിച്ചില്ല. സാവൂൾ ഗുഹയിൽനിന്നിറങ്ങി തൻെറ വഴിക്കു പോയി.

ദാവീദും ഗുഹയിൽനിന്നു പുറത്തിറങ്ങി, എന്റെ യജമാനനായരാജാവേ എന്നു സാവൂളിനെ പുറകിൽനിന്നു വിളിച്ചു. സാവൂൾ തിരിഞ്ഞുനോക്കിയപ്പോൾ ദാവീദ് സാഷ്ടാംഗം വീണു വിധേയത്വം കാണിച്ചു.

അവൻ സാവൂളിനോടു ചോദിച്ചു: ദാവീദ് അങ്ങയുടെ ശത്രുവാണെന്നു പറയുന്നവരുടെ വാക്കുകൾ അങ്ങു കേൾക്കുന്നതെന്തിന്?

ദാവീദ് സാവുളിനോട് ഇതു പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ എന്റെ മകനേ, ദാവീദേ, ഇതു നിന്റെ സ്വരം തന്നെയോ എന്നു ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ഉറക്കെക്കരഞ്ഞു.

ദാവീദ് സാവൂളിനോട് അങ്ങനെ സത്യം ചെയ്തു. സാവൂൾ കൊട്ടാരത്തിലേക്കു പോയി; ദാവീദും അനുയായികളും സങ്കേതസ്ഥാനത്തേക്കും പോയി.

സാമുവൽ മരിച്ചു. ഇസ്രായേല്യർ ഒരുമിച്ചുകൂടി അവനെയോർത്തു വിലപിച്ചു. റാമായിലുള്ള സ്വന്തം ഭവനത്തിൽ അവനെ സംസ്കരിച്ചു. ദാവീദ് പാരാൻമരുഭൂമിയിൽപോയി പാർത്തു.

നാബാൽ അവരോടു ചോദിച്ചു: ആരാണീ ദാവീദ്? ജസ്സെയുടെ പുത്രൻ ആരാണ്?യജ മാനൻമാരിൽനിന്നു തെറ്റിപ്പിരിഞ്ഞുപോകുന്ന ഭൃത്യൻമാർ ഇക്കാലത്ത് ധാരാളമുണ്ട്.

അതിനിടയ്ക്കു ഭൃത്യരിലൊരുവൻ നാബാലിന്റെ ഭാര്യ അബിഗായിലിനോടു പറഞ്ഞു:യജമാനനെ അഭിവാദനം ചെയ്യാൻ ദാവീദ് മരുഭൂമിയിൽ നിന്നു ദൂതൻമാരെ അയച്ചിരുന്നു. എന്നാൽ, അവൻ അവരെ ശകാരിച്ചയച്ചു.

ദാവീദ് അബിഗായിലിനോടു പറഞ്ഞു: ഇന്നു നിന്നെ എന്റെ അടുത്തേക്കയച്ച ഇസ്രായേലിന്റെ ദൈവമായ കർത്താവ് വാഴ്ത്തപ്പെടട്ടെ.

അവൾ കൊണ്ടുവന്നതു ദാവീദ് സ്വീകരിച്ചു. അവൻ പറഞ്ഞു: സമാധാനത്തോടെ വീട്ടിലേക്കു പൊയ്ക്കൊള്ളുക. നിന്റെ വാക്ക് ഞാൻ ശ്രവിച്ചിരിക്കുന്നു; നിന്റെ അപേക്ഷ ഞാൻ സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

നാബാലിന്റെ മരണവാർത്ത കേട്ടപ്പോൾ ദാവീദ് പറഞ്ഞു: അവൻ എന്നോടു കാണിച്ച നിന്ദയ്ക്കു പകരംചോദിക്കുകയും അവിടുത്തെ ദാസനെ തിൻമയിൽനിന്നു രക്ഷിക്കുകയുംചെയ്ത കർത്താവ് വാഴ്ത്തപ്പെടട്ടെ. നാബാലിന്റെ ദുഷ്ടത കർത്താവ് അവന്റെ തലയിലേക്കുതന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു. അനന്തരം, അബിഗായിലിനെ ഭാര്യയാക്കാനുള്ള ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ അവളോടു സംസാരിക്കാൻ ദാവീദ് ദൂതൻമാരെ അയച്ചു.

ജസ്രേലിൽനിന്ന് അഹിനോവാമിനെയും ദാവീദ് ഭാര്യയായി സ്വീകരിച്ചു. ഇരുവരും അവന്റെ ഭാര്യമാരായിത്തീർന്നു.

സിഫ്യർ ഗിബെയായിൽ സാവൂളിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു പറഞ്ഞു: ദാവീദ് ജഷിമോന്റെ കിഴക്കുള്ള ഹക്കീലാക്കുന്നിൽ ഒളിച്ചിരിപ്പുണ്ട്.

സാവൂൾ തന്നെത്തേടി മരുഭൂമിയിലെത്തിയിട്ടുണ്ടെന്നു കേട്ടപ്പോൾ, ദാവീദ് ചാരൻമാരെ അയച്ച് അക്കാര്യം ഉറപ്പുവരുത്തി.

ദാവീദ് സാവൂൾ പാളയമടിച്ചിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്കു ചെന്നു. സാവൂൾ തൻെറ സൈന്യാധിപനും നേറിൻെറ മകനുമായ അബ്നേറിനോടൊത്തു കിടക്കുന്ന സ്ഥലം ദാവീദ് കണ്ടെണ്ടത്തി. സാവൂൾ കൂടാരത്തിനുള്ളിൽ കിടക്കുകയായിരുന്നു. പട്ടാളക്കാർ അവനുചുറ്റും പാളയമ ടിച്ചിരുന്നു.

ദാവീദ് ഹിത്യനായ അഹിമലെക്കിനോടും സെരൂയായുടെ മകനും യോവാബിൻെറ സഹോദരനുമായ അബിഷായിയോടും ചോദിച്ചു: സാവൂളിന്റെ പാളയത്തിലേക്ക് എന്നോടുകൂടെ നിങ്ങളിലാരു പോരും? അബിഷായി പറഞ്ഞു: ഞാൻ പോരാം.

ദാവീദ് അബിഷായിയോടു പറഞ്ഞു: അവനെ കൊല്ലരുത്; കർത്താവിന്റെ അഭിഷിക്തനെതിരേ കരമുയർത്തിയിട്ട് നിർദോഷനായിരിക്കാൻ ആർക്കു കഴിയും?

ദാവീദ് അപ്പുറത്തു കടന്നു സാവൂളിൽ നിന്നു വളരെ ദൂരെ ഒരു മലമുകളിൽ കയറിനിന്നു.

ദാവീദ് അബ്നേറിനോടു ചോദിച്ചു: നീയൊരു പുരുഷനാണോ? ഇസ്രായേലിൽ നിന്നെപ്പോലെ ആരുണ്ട്? എന്തുകൊണ്ട് നീ നിന്റെ യജമാനനായരാജാവിനെ കാത്തില്ല? നിന്റെ യജമാനനായരാജാവിനെ കൊല്ലാൻ ജനത്തിലൊരുവൻ അവിടെ വന്നിരുന്നല്ലോ?

സാവൂൾ ദാവീദിന്റെ സ്വരം തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടു ചോദിച്ചു: മകനേ, ദാവീദേ, ഇതു നിന്റെ സ്വരം തന്നെയോ? ദാവീദ് പറഞ്ഞു: രാജാവേ, എന്റെ സ്വരംതന്നെ.

എന്റെ മകനേ, ദാവീദേ, നീ അനുഗൃഹീതനാണ്; നീ ചെയ്യുന്ന എല്ലാക്കാര്യങ്ങളും വിജയിക്കും. ദാവീദ് അവന്റെ വഴിക്കുപോയി. സാവൂൾ കൊട്ടാരത്തിലേക്കും മടങ്ങി.

ദാവീദ് ചിന്തിച്ചു: ഞാൻ ഒരു ദിവസം സാവൂളിന്റെ കൈകൊണ്ട് മരിക്കേണ്ടിവരും. ഫിലിസ്ത്യരുടെ നാട്ടിലേക്കു രക്ഷപെടുന്നതല്ലേ എനിക്കു നല്ലത്? അപ്പോൾ സാവൂൾ ഇസ്രായേൽ അതിർത്തികളിൽ എന്നെ അനേ്വഷിക്കുന്നതു മതിയാക്കും. ഞാൻ അവന്റെ കൈയിൽനിന്നു രക്ഷപെടുകയുംചെയ്യും.

ദാവീദ് അറുനൂറ് അനുചരൻമാരോടൊത്ത് ഗത്തിലെ രാജാവും മാവോക്കിൻെറ മകനുമായ അക്കീഷിന്റെ അടുത്തേക്കുപോയി.

ദാവീദ് ഗത്തിലേക്ക് ഓടിപ്പോയെന്ന് സാവൂളിന് അറിവുകിട്ടി; പിന്നെ സാവൂൾ അവനെ അനേ്വഷിച്ചില്ല. ദാവീദ് അക്കീഷിനോടു പറഞ്ഞു:

ദാവീദ് ഒരു വർഷവും നാലു മാസവും ഫിലിസ്ത്യദേശത്ത് വസിച്ചു.

ദാവീദ് ആ ദേശം ആക്രമിച്ചു നശിപ്പിച്ചു. സ്ത്രീപുരുഷഭേദമെന്നിയേ എല്ലാവരെയും വധിച്ചു. ആടുമാടുകൾ, കഴുതകൾ, ഒട്ടകങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ എന്നിവ അപഹരിച്ച് അക്കീഷിന്റെ യടുക്കൽ മടങ്ങിവന്നു.

നീ ഇന്ന് ആരെയാണ് ആക്രമിച്ചത് എന്ന് അക്കീഷ് ചോദിക്കുമ്പേൾ, യൂദായ്ക്കു തെക്ക് അല്ലെങ്കിൽ ജറാമെല്യർക്കു തെക്ക്, അതുമല്ലെങ്കിൽ കേന്യർക്കു തെക്ക് എന്നൊക്കെ ദാവീദ് മറുപടി പറയുമായിരുന്നു.

ദാവീദ് അക്കീഷിനോടു പറഞ്ഞു: ശരി; അങ്ങയുടെ ദാസന് എന്തുകഴിയുമെന്ന് അങ്ങേക്കു കാണാം. അക്കീഷ് ദാവീദിനോടു പറഞ്ഞു: കൊള്ളാം; നീ എന്നും എന്റെ അംഗരക്ഷകനായി രിക്കും.

ഇവനെപ്പറ്റിയല്ലേ അവർ ആടിപ്പാടുന്നത്? സാവൂൾ ആയിരങ്ങളെകൊന്നു; ദാവീദ് പതിനായിരങ്ങളെയും.

ദാവീദ് ചോദിച്ചു: ഞാൻ എന്താണ് ചെയ്തത്? എന്റെ യജമാനനായരാജാവിൻെറ ശത്രുക്കൾക്കെതിരായിയുദ്ധത്തിനു പോകാതിരിക്കാൻമാത്രം അങ്ങയുടെ സന്നിധിയിൽ വന്ന നാൾമുതൽ ഇന്നുവരെ എന്തു തെറ്റാണ് അങ്ങ് എന്നിൽ കണ്ടത്?

അതനുസരിച്ച് ദാവീദ് അനുചരൻമാരോടൊത്ത് ഫിലിസ്ത്യദേശത്തേക്കു മടങ്ങി. ഫിലിസ്ത്യരാകട്ടെ ജസ്രേലിലേക്കും പോയി.

ദാവീദ് അത്യധികം ദുഃഖിതനായി. തങ്ങളുടെ പുത്രീപുത്രൻമാരെയോർത്തു കടുത്ത അമർഷമുണ്ടായതുകൊണ്ട് അവനെ കല്ലെറിയണമെന്ന് ജനം പറഞ്ഞു. എന്നാൽ, അവൻ തൻെറ ദൈവമായ കർത്താവിൽ ശരണം വച്ചു.

ദാവീദ് അഹിമലെക്കിൻെറ മകനും പുരോഹിതനുമായ അബിയാഥറിനോട് പറഞ്ഞു: എഫോദ് എന്റെയടുക്കൽ കൊണ്ടുവരുക. അബിയാഥർ അതു കൊണ്ടുവന്നു.

ദാവീദ് കർത്താവിനോട് ആരാഞ്ഞു: ഞാൻ കവർച്ചക്കാരെ പിന്തുടരണമോ?ഞാനവരെ പിടികൂടുമോ? കർത്താവ് അരുളിച്ചെയ്തു: പിന്തുടരുക; തീർച്ചയായും നീ അവരെ പിടികൂടി സകലരെയും വീണ്ടെടുക്കും.

ദാവീദ് തൻെറ അറുനൂറ് അനുചരൻമാരോടുംകൂടെ ബസോർ നീർച്ചാലിനടുത്തെത്തി. കുറേപ്പേർ അവിടെ തങ്ങി.

ദാവീദ് നാനൂറു പേരോടൊത്തു മുന്നേറി. ഇരുനൂറുപേർ ക്ഷീണിച്ചവശരായി ബസോർ അരുവി കടക്കാനാവാതെ അവിടെ തങ്ങി.

ദാവീദ് അവനോടു ചോദിച്ചു: നീ ആരാണ്? എവിടെനിന്നു വരുന്നു? അവൻ പ്രതിവചിച്ചു: ഒരു അമലേക്യൻെറ വേലക്കാരനായ ഈജിപ്തുകാരനാണ് ഞാൻ. മൂന്നു ദിവസംമുൻപ് എനിക്കൊരു രോഗം പിടിപെട്ടതിനാൽയജ മാനൻ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു.

ദാവീദ് അവനോടു ചോദിച്ചു: ആ സംഘത്തിന്റെ യടുക്കലേക്കു നിനക്ക് എന്നെ കൊണ്ടുപോകാമോ? അവൻ പറഞ്ഞു: അങ്ങ് എന്നെ കൊല്ലുകയില്ലെന്നും എന്റെ യജമാനൻെറ കൈയിൽ എന്നെ ഏൽപിക്കുകയില്ലെന്നും ദൈവനാമത്തിൽ സത്യംചെയ്താൽ ഞാൻ അങ്ങയെ ആ സംഘത്തിന്റെ യടുക്കൽ എത്തിക്കാം.

അന്നു സന്ധ്യ മുതൽ പിറ്റെന്നാൾ സന്ധ്യവരെ ദാവീദ് അവരെ കൊന്നൊടുക്കി. ഒട്ടകങ്ങളുടെമേൽ കയറി ഓടിപ്പോയ നാനൂറുപേരൊഴികെ മറ്റാരും രക്ഷപെട്ടില്ല.

അമലേക്യർ തട്ടിയെടുത്തതെല്ലാം ദാവീദ് വീണ്ടെടുത്തു; തൻെറ രണ്ടു ഭാര്യമാരെയും രക്ഷപെടുത്തി.

തൻെറ കൂടെപ്പോരാൻ സാധിക്കാതെ ക്ഷീണിച്ചവശരായി ബസോർനീർച്ചാലിനടുത്ത് താമസിച്ചിരുന്ന ഇരുനൂറുപേരുടെയടുക്കലേക്ക് ദാവീദ് ചെന്നു. അവർ അവനെയും അവന്റെ കൂടെപ്പോയിരുന്നവരെയും എതിരേൽക്കാൻ ഇറങ്ങിച്ചെന്നു. ദാവീദ് അടുത്തുചെന്ന് അവരെ അഭിവാദനംചെയ്തു.

അപ്പോൾ ദാവീദ് പറഞ്ഞു: സഹോദരൻമാരേ, നിങ്ങൾ അങ്ങനെ ചെയ്യ രുത്. കൊള്ളക്കാരായ ശത്രുക്കളിൽനിന്നു നമ്മെ രക്ഷിച്ച് അവരെ നമ്മുടെ കൈയിൽഏൽപിച്ചുതന്ന കർത്താവിന്റെ ദാനങ്ങളാണിവ.

ദാവീദ് സിക്ലാഗിലെത്തി. കൊള്ളവസ്തുക്കളിൽ ഒരു ഭാഗം തൻെറ സുഹൃത്തുക്കളായ യൂദായിലെ ശ്രേഷ്ഠൻമാർക്ക് കൊടുത്തയച്ചുകൊണ്ടു പറഞ്ഞു: കർത്താവിന്റെ ശത്രുക്കളെ കൊള്ളയടിച്ചതിൽനിന്ന് ഇതാ നിങ്ങൾക്ക് ഒരു സമ്മാനം.

സാവൂളിന്റെ മരണത്തിനുശേഷം, ദാവീദ് അമലേക്യരെ കീഴടക്കി; മടങ്ങിവന്നു സിക്ലാഗിൽ രണ്ടു ദിവസം പാർത്തു.

നീ എവിടെനിന്നു വരുന്നു എന്ന് ദാവീദ് ചോദിച്ചതിന് ഇസ്രായേൽ പാളയത്തിൽനിന്ന് ഞാൻ ഓടിപ്പോന്നിരിക്കയാണ് എന്ന് അവൻ മറുപടി നൽകി.

ദാവീദ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു: എന്തുണ്ടായി? പറയൂ. അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു: നമ്മുടെ സൈന്യം തോറ്റോടി. ഒട്ടേറെപ്പേർ മരിച്ചുവീണു. സാവൂളും മകൻ ജോനാഥാനും കൊല്ലപ്പെട്ടു.

ദാവീദ് അവനോടു ചോദിച്ചു: സാവൂളും ജോനാഥാനും മരിച്ചെന്ന് നീ എങ്ങനെ അറിഞ്ഞു?

അപ്പോൾ, ദാവീദ് ദുഃഖാതിരേകത്താൽ വസ്ത്രം കീറി. കൂടെയുള്ളവരും അങ്ങനെ ചെയ്തു.

വിവരം പറഞ്ഞയുവാവിനോട്, നീ എവിടെനിന്നു വരുന്നു എന്ന് ദാവീദ് ചോദിച്ചതിന് ഇവിടെ വന്നു പാർക്കുന്ന ഒരു അമലേക്യൻ എന്ന് അവൻ ഉത്തരം നൽകി.

ദാവീദ് അവനോടു ചോദിച്ചു: കർത്താവിന്റെ അഭിഷിക്തനെ വധിക്കാൻ കൈനീട്ടുന്നതിനു നീ എങ്ങനെ ധൈര്യപ്പെട്ടു?

ദാവീദ് സേവ കരിൽ ഒരുവനെ വിളിച്ച് അവനെ കൊന്നുകളയുക എന്ന് ആജ്ഞാപിച്ചു. അവൻ ആ അമലേക്യനെ വധിച്ചു.

ദാവീദ് അമലേക്യനോടു പറഞ്ഞു: നിന്റെ രക്തത്തിന് ഉത്തര വാദി നീ തന്നെ, കർത്താവിന്റെ അഭിഷിക്തനെ ഞാൻ കൊന്നുവെന്ന് നിന്റെ വായ് കൊണ്ടുതന്നെ നീ നിനക്കെതിരേ സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞുവല്ലോ.

സാവൂളിനെയും മകൻ ജോനാഥാനെയും കുറിച്ച് ദാവീദ് ഒരു വിലാപഗാനം പാടി.

ദാവീദ് കർത്താവിനോട് ആരാഞ്ഞു: യൂദായിലെ ഏതെങ്കിലും നഗരത്തിലേക്കു ഞാൻ പോകണമോ? പോകൂ, കർത്താവ് മറുപടി നൽകി. ദാവീദ് വീണ്ടും ചോദിച്ചു: ഏതു നഗരത്തിലേക്കാണു പോകേണ്ടത്? ഹെബ്രോണിലേക്ക്, അവിടുന്ന് അരുളിച്ചെയ്തു.

ദാവീദ് അങ്ങോട്ടു പോയി. ജസ്രേൽക്കാരി അഹിനോവാം, കാർമൽക്കാരൻ നാബാലിന്റെ വിധവ അബിഗായിൽ എന്നീ രണ്ടു ഭാര്യമാരും അവനോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.

അപ്പോൾ, ദാവീദ് ദൂതൻമാരെ അയച്ച്യാബേഷ്-ഗിലയാദിലെ ആളുകളോടു പറഞ്ഞു: കർത്താവ് നിങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ! നിങ്ങളുടെ രാജാവായ സാവൂളിന്റെ ശവസംസ്കാരം നടത്തി അവനോടു നിങ്ങൾ ഇത്രയും ദയ കാണിച്ചിരിക്കുന്നുവല്ലോ.

ദാവീദ് യൂദാഭവനത്തിൽ രാജാവായി. ഹെബ്രോണിൽ ഏഴുവർഷവും ആറുമാസവും ഭരിച്ചു.

സാവൂളിന്റെ ഭവനവും ദാവീദിന്റെ ഭവനവും തമ്മിൽ നീണ്ടയുദ്ധം നടന്നു. ദാവീദ് മേൽക്കുമേൽ ശക്തി പ്രാപിച്ചു; സാവൂളിന്റെ കുടുംബമോ അടിക്കടി ക്ഷയിച്ചുവന്നു.

ദാവീദ് മറുപടി പറഞ്ഞു: കൊള്ളാം, ഞാൻ ഉടമ്പടിചെയ്യാം; പക്ഷേ, ഒരു വ്യവസ്ഥ, എന്നെ കാണാൻ വരുമ്പോൾ സാവൂളിന്റെ മകൾ മിഖാലിനെ ആദ്യംതന്നെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരണം.

അനന്തരം, ദാവീദ് സാവൂളിന്റെ മകൻ ഇഷ്ബോഷെത്തിനോടു ദൂതൻമാരെ അയച്ചു പറഞ്ഞു: എന്റെ ഭാര്യ മിഖാലിനെ തിരിച്ചുതരിക. നൂറു ഫിലിസ്ത്യരുടെ അഗ്രചർമം കൊടുത്താണ് ഞാൻ അവളെ പരിഗ്രഹിച്ചത്.

ഇരുപത് ആളുകളുമായി അബ്നേർ ഹെബ്രോണിൽ ദാവീദിന്റെ യടുക്കൽ എത്തി. അവർക്കുവേണ്ടി ദാവീദ് ഒരു വിരുന്നൊരുക്കി.

അബ്നേർ ദാവീദിനോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ ചെന്ന് ഇസ്രായേൽ മുഴുവനെയും എന്റെ യജമാനനായരാജാവിൻെറ യടുക്കൽ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരാം. അവർ അങ്ങയോട് ഒരുടമ്പടി ചെയ്യട്ടെ. അങ്ങ് ആഗ്രഹിക്കുന്നതുപോലെ എല്ലാവരുടെയുംമേൽ രാജാവായി വാഴുകയും ചെയ്യാം. ദാവീദ് അബ് നേറിനെ പറഞ്ഞയച്ചു. അവൻ സമാധാനത്തോടെപോയി.

അപ്പോൾത്തന്നെ ദാവീദിന്റെ ദാസൻമാർ യോവാബിനോടൊപ്പം ഒരു കവർച്ച കഴിഞ്ഞ് കൊള്ളവസ്തുക്കളുമായി മടങ്ങിയെത്തി. അപ്പോൾ അബ്നേർ ഹെബ്രോണിൽ ദാവീദിനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്തെന്നാൽ, ദാവീദ് അവനെ മടക്കിയയ്ക്കുകയും അവൻ സമാധാനത്തോടെ പോകുകയുംചെയ്തിരുന്നു.

ദാവീദിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നു പുറത്തുവന്ന യോവാബ് അബ്നേറിന്റെ പിന്നാലെ ദൂതൻമാരെ അയച്ചു. അവർ അവനെ സീറായുടെ കിണറ്റിനരികിൽനിന്നു തിരികെകൊണ്ടുവന്നു. ദാവീദ് ഇത് അറിഞ്ഞില്ല.

ഈ വിവരമറിഞ്ഞു ദാവീദ് പറഞ്ഞു: നേറിൻെറ മകൻ അബ്നേറിന്റെ രക്തം സംബന്ധിച്ച് എനിക്കും എന്റെ രാജ്യത്തിനും കർത്താവിന്റെ മുൻപാകെ കുറ്റമില്ല.

ദാവീദ് യോവാബിനോടും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നവരോടും കൽപിച്ചു; നിങ്ങൾ വസ്ത്രം കീറി ചാക്കുടുത്ത് അബ്നേറിനെക്കുറിച്ചു വിലപിക്കുവിൻ. ദാവീദ് ശവമഞ്ചത്തെ പിന്തുടർന്നു.

ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ദാവീദിനെ അന്നുപകൽ മുഴുവൻ ജനം നിർബന്ധിച്ചു. എന്നാൽ, ദാവീദ് സത്യം ചെയ്തു പറഞ്ഞു: സൂര്യാസ്തമയത്തിനു മുൻപ് ഞാൻ എന്തെങ്കിലും ഭക്ഷിച്ചാൽ ദൈവം എന്നെകൊന്നുകളയട്ടെ! രാജാവ് ചെയ്തതെല്ലാം ജനം ശ്രദ്ധിച്ചു.

എന്നാൽ ദാവീദ് ബറോത്യനായ റിമ്മോൻെറ മക്കൾ റേഖാബിനോടും ബാനായോടും പറഞ്ഞു:

ദാവീദ് തൻെറ സേവകരോടു കൽപിച്ചു. അവർ അവരെക്കൊന്ന്,കൈകാലുകൾ മുറിച്ചെടുത്ത് ഹെബ്രോണിലെ കുളത്തിനരികെ അവരെ തൂക്കി. എന്നാൽ, ഇഷ്ബോഷെത്തിന്റെ തല അവർഹെബ്രോണിൽ അബ്നേറിന്റെ കല്ലറയിൽ അടക്കം ചെയ്തു.

ഇസ്രായേലിലെ ശ്രേഷ്ഠൻമാർ ഹെബ്രോണിൽ രാജാവിന്റെ അടുത്തുവന്നു. ദാവീദ് രാജാവ് അവിടെവച്ചു കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ അവരുമായി ഉടമ്പടി ചെയ്തു. ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവായി ദാവീദിനെ അവർ അഭിഷേകംചെയ്തു.

ദാവീദ് സീയോൻകോട്ട പിടിച്ചടക്കുകതന്നെ ചെയ്തു. ദാവീ ദിൻെറ നഗരം എന്ന് അത് അറിയപ്പെടുന്നു.

അന്നു ദാവീദ് പറഞ്ഞു: ജബൂസ്യരെ കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ നീർപ്പാത്തിയിൽക്കൂടെ കടന്നുചെല്ലട്ടെ. ദാവീദ് വെറുക്കുന്ന മുടന്തരെയും കുരുടരെയും ആക്രമിക്കട്ടെ. അങ്ങനെ കുരുടരും മുടന്തരും ആലയത്തിൽ പ്രവേശിക്കരുത് എന്ന ചൊല്ലുണ്ടായി.

ദാവീദ് കോട്ടയിൽ താമസമാക്കി; അതിന് ദാവീദിന്റെ നഗരം എന്നു പേരിട്ടു; ദാവീദ് നഗരത്തെ മില്ലോ മുതൽ ഉള്ളിലേക്കു ചുറ്റും പടുത്തുയർത്തി.

ദാവീദ് മേൽക്കുമേൽപ്രാബല്യം നേടി. സൈന്യങ്ങളുടെ ദൈവമായ കർത്താവ് അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

കർത്താവ് ഇസ്രായേലിന്റെ രാജത്വം തന്നിൽ സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയെന്നും അവിടുത്തെ ജനമായ ഇസ്രായേലിനുവേണ്ടി തൻെറ രാജത്വം അവിടുന്ന് ഉന്നതമാക്കിയെന്നും ദാവീദ് ഗ്രഹിച്ചു.

ഹെബ്രോണിൽനിന്നു വന്നതിനുശേഷം ദാവീദ് ജറുസലെമിൽ നിന്ന് കൂടുതൽ ഉപനാരികളെയും ഭാര്യമാരെയും സ്വീകരിച്ചു. അവനു കൂടുതൽ പുത്രീപുത്രൻമാർ ജനിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവായി ദാവീദ് അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടുവെന്നു കേട്ടപ്പോൾ ഫിലിസ്ത്യർ അവനെതിരേ പുറപ്പെട്ടു. അതു കേട്ട് ദാവീദ് കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചു.

ദാവീദ് കർത്താവിനോട് ആ രാഞ്ഞു: ഫിലിസ്ത്യർക്കെതിരേ ഞാൻ പുറപ്പെടണമോ? അവരെ അങ്ങ് എന്റെ കൈയിൽ ഏൽപിച്ചുതരുമോ? പുറപ്പെടുക, ഫിലിസ്ത്യരെ തീർച്ചയായും ഞാൻ നിന്റെ കൈയിൽ ഏൽപിക്കും. കർത്താവ് ദാവീദിനോട് അരുളിച്ചെയ്തു.

ദാവീദ് ബാൽപെ രാസിമിൽവച്ച് അവരെ തോൽപിച്ചു. വെള്ള ച്ചാട്ടംപാലെ കർത്താവ് എന്റെ ശത്രുക്കളെ എന്റെ മുൻപിൽ ചിതറിച്ചു എന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട്, ആ സ്ഥലത്തിന് ബാൽപെരാസിം എന്നുപേരുണ്ടായി.

ദാവീദ് കർത്താവിനോട് ആരാഞ്ഞപ്പോൾ അവിടുന്ന് അരുളിചെയ്തു: നീ നേരേ ചെന്ന് ആക്രമിക്കരുത്. വളഞ്ഞുചെന്ന് ബൾസാ വൃക്ഷങ്ങൾക്കെതിരേ വച്ച് പിന്നിൽക്കൂടെ ആക്രമിക്കുക.

ബൾസാ വൃക്ഷങ്ങൾക്കു മുകളിൽ അണിനീങ്ങുന്ന ശബ്ദം കേൾക്കുമ്പോൾ കടന്നാക്രമിക്കുക. ഫിലിസ്ത്യസൈന്യത്തെ തകർത്തുകളയാൻ കർത്താവു കൽപിച്ചതുപോലെ ദാവീദ് ചെയ്തു.

ദാവീദ് വീണ്ടും ഇസ്രായേലിലെ സമർഥരായ മുപ്പതിനായിരം യോദ്ധാക്കളെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി.

കർത്താവ് ക്രുദ്ധനായി ഉസ്സായെ കൊന്നതു നിമിത്തം ദാവീദ് കോപിച്ചു. ആ സ്ഥലത്തിന് ഇന്നുവരെ പേരെസ്ഉസ്സാ എന്നു പേർവിളിക്കുന്നു.

പേടകം ദാവീദിന്റെ നഗരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരാൻ അവനു മനസ്സുവന്നില്ല. ദാവീദ് അത് ഹിത്യനായ ഓബദ് ഏദോമിൻെറ വീട്ടിൽ സ്ഥാപിച്ചു.

ദൈവത്തിന്റെ പേടകം നിമിത്തംകർത്താവ് ഓബദ്ഏദോമിൻെറ കുടുംബത്തെയും അവനുള്ള സകലത്തെയും അനുഗ്രഹിച്ചു എന്ന് ദാവീദ് അറിഞ്ഞു. അതുകൊണ്ട്, ദാവീദ് ദൈവത്തിന്റെ പേടകം അവിടെ നിന്നു ദാവീദിന്റെ നഗരത്തിലേക്കു സന്തോഷപൂർവം കൊണ്ടുവന്നു.

ദാവീദ് കർത്താവിന്റെ മുൻപാകെ സർവശക്തിയോടും കൂടെ നൃത്തം ചെയ്തു. ചണനൂൽകൊണ്ടുള്ള ഒരു അരക്കച്ച മാത്രമേ അവൻ ധരിച്ചിരുന്നുള്ളൂ.

കർത്താവിന്റെ പേടകം ദാവീദിന്റെ നഗരത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ സാവൂളിന്റെ മകൾ മിഖാൽ ജനലിൽകൂടെ നോക്കി. ദാവീദ്രാജാവ് കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ തുള്ളിച്ചാടി നൃത്തംവയ്ക്കുന്നതു കണ്ടു.

അവൾക്ക് നിന്ദതോന്നി. അവർ കർത്താവിന്റെ പേടകം കൊണ്ടുവന്ന് ദാവീദ് പ്രതേ്യകം നിർമിച്ചിരുന്ന കൂടാരത്തിനുള്ളിൽ അതിന്റെ സ്ഥാനത്തു പ്രതിഷ്ഠിച്ചു. ദാവീദ് കർത്താവിന്റെ മുൻപിൽ ദഹനബലികളും സമാധാനബലികളും അർപ്പിച്ചു.

അർപ്പണം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദാവീദ് സൈന്യങ്ങളുടെ കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ ജനങ്ങളെ അനുഗ്രഹിച്ചു.

തൻെറ കുടുംബത്തെ അനുഗ്രഹിക്കാൻ ദാവീദ് മടങ്ങിച്ചെന്നു. സാവൂളിന്റെ മകൾ മിഖാൽ ഇറങ്ങിവന്ന് അവനോടു പറഞ്ഞു: ഇസ്രായേലിന്റെ രാജാവ് ഇന്നു തന്നെത്തന്നെ എത്ര പ്രശസ്തനാക്കിയിരിക്കുന്നു! തൻെറ ദാസൻമാരുടെ സ്ത്രീകളുടെ മുൻപിൽ ആഭാസനെപ്പോലെ നിർലജ്ജം അവൻ നഗ്നതപ്രദർശിപ്പിച്ചില്ലേ? ദാവീദ് മിഖാലിനോട് പറഞ്ഞു:

കുറച്ചു നാളുകൾക്കുശേഷം ദാവീദ് ഫിലിസ്ത്യരെ ആക്രമിച്ചുകീഴ്പെടുത്തി. മെഥെഗമ്മാ അവരിൽനിന്നു പിടിച്ചെടുത്തു.

ദാവീദ് യൂഫ്രട്ടീസ് നദീതീരത്ത് തൻെറ അതിർത്തി വീണ്ടെടുക്കാൻ പോകവേ, റഹോബിൻെറ മകനും സോബാരാജാവുമായ ഹദദേസറിനെയും തോൽപിച്ചു.

അവന്റെ ആയിരത്തിയെഴുനൂറു കുതിരക്കാരെയും കാലാൾപ്പടയിൽ ഇരുപതിനായിരംപേരെയും ദാവീദ് പിടിച്ചെടുത്തു.

അവൻ നൂറു രഥങ്ങൾക്കുള്ള കുതിരകളെയൊഴിച്ചു ബാക്കിയുള്ളവയെ കുതിഞരമ്പു ഛേദിച്ച് മുടന്തുള്ളവയാക്കി. സോബാരാജാവായ ഹദദേസറിനെ സഹായിക്കാൻ ദമാസ്ക്കസിലെ സിറിയാക്കാർ വന്നപ്പോൾ, അവരിൽ ഇരുപത്തീരായിരംപേരെ ദാവീദ് കൊന്നുകളഞ്ഞു.

ദമാസ്ക്കസിലെ അരാമിൽ ദാവീദ് കാവൽപ്പടയെ നിർത്തി. സിറിയാക്കാർ ദാവീദിന് സാമന്തരായി കപ്പം കൊടുത്തു. ദാവീദ് പോയിടത്തെല്ലാംകർത്താവ് അവനു വിജയം നൽകി.

ഹദദേസറിൻെറ സേവകർ വഹിച്ചിരുന്ന സ്വർണപ്പരിചകൾ ദാവീദ് ജറുസലെമിലേക്കുകൊണ്ടുവന്നു.

ഹദദേസർ ഭരിച്ചിരുന്ന ബേത്തായിലും ബരോത്തായിലും നിന്നു ദാവീദ് രാജാവ് വളരെയധികം വെള്ളോടും കൈവശപ്പെടുത്തി.

ഹദദേസറിൻെറ സർവസൈന്യത്തെയും ദാവീദ് തോൽപിച്ചെന്നു ഹമാത്തു രാജാവായ തോയി കേട്ടു.

ദാവീദ് അവ കർത്താവിനു പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.

ഏദോമ്യർ, മൊവാബ്യർ, അമ്മോന്യർ, ഫിലിസ്ത്യർ, അമലേക്യർ തുടങ്ങി താൻ കീഴ്പ്പെടുത്തിയ സകല ജനതകളിലുംനിന്ന് എടുത്ത വെള്ളിയും പൊന്നും, റഹോബിൻെറ മകനും സോബാരാജാവുമായ ഹദദേസറിൽ നിന്നെടുത്ത കൊള്ളയും ദാവീദ് കർത്താവിനു പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.

ഉപ്പുതാഴ്വരയിൽവച്ച് പതിനെണ്ണായിരം ഏദോമ്യരെ കൊന്നൊടുക്കി മടങ്ങിവന്നപ്പോൾ ദാവീദ് കൂടുതൽ പ്രശസ്തനായി.

ദാവീദ് ഇസ്രായേൽ മുഴുവനിലും ഭരണം നടത്തി. തൻെറ സകല ജനത്തിലും അവൻ നീതിയുംന്യായവും പാലിച്ചു.

ജോനാഥാനെപ്രതി ഞാൻ ദയ കാണിക്കേണ്ടതിന് സാവൂളിന്റെ കുടുംബത്തിൽ ആരെങ്കിലും ശേഷിച്ചിട്ടുണ്ടോ എന്നു ദാവീദ് തിരക്കി.

സാവൂളിന്റെ ഭവനത്തിൽ സീബ എന്നു പേരുള്ള ഒരു ഭൃത്യൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവനെ ദാവീദിന്റെ യടുക്കൽ കൊണ്ടുവന്നു. നീയാണോ സീബ, ദാവീദ് ചോദിച്ചു. അതേ, അടിയൻതന്നെ, അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞു.

അപ്പോൾ, ദാവീദ് ലോദേബാറിൽ അമ്മിയേലിന്റെ മകൻ മാഖീറിൻെറ വീട്ടിലേക്ക് ആളയച്ച് അവനെ വരുത്തി.

ദാവീദ് അവനോ ടു പറഞ്ഞു: ഭയപ്പെടേണ്ട. നിന്റെ പിതാവായ ജോനാഥാനെപ്രതി ഞാൻ നിന്നോടു ദയ കാണിക്കും. നിന്റെ പിതാമഹനായ സാവൂളിന്റെ ഭൂമിയെല്ലാം ഞാൻ നിനക്കു മടക്കിത്തരും. നീ എപ്പോഴും എന്നോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും ചെയ്യും.

അപ്പോൾ ദാവീദ് പറഞ്ഞു: നാഹാഷ് എന്നോടു കാണിച്ചതുപോലെ അവന്റെ മകൻ ഹാനൂനോടു ഞാനും ദയ കാണിക്കും. പിതാവിന്റെ മരണത്തിൽ അനുശോചനമറിയിക്കാൻ ദാവീദ് ഒരു സംഘം ദൂതൻമാരെ ഹാനൂൻെറ അടുത്തേക്കയച്ചു.

അവർ അമ്മോന്യരുടെദേശത്ത് എത്തി. എന്നാൽ അമ്മോന്യപ്രഭുക്കൻമാർ രാജാവായ ഹാനൂനോടു പറഞ്ഞു: നിന്നെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ദാവീദ് ദൂതൻമാരെ അയച്ചത് നിന്റെ പിതാവിനോടുള്ള ബഹുമാനം കൊണ്ടാണെന്നു നീ വിശ്വസിക്കുന്നുവോ? അവർ ഒറ്റുകാരാണ്. നഗരം നശിപ്പിക്കാനുള്ള മാർഗം അറിയാനാണ് അവൻ അവരെ അയച്ചിരിക്കുന്നത്.

ദാവീദ് അതുകേട്ട് അത്യന്തം അപമാനിതരായ അവരോട് ആളയച്ച് പറഞ്ഞു: താടി വളരുംവരെ ജറീക്കോയിൽ താമസിക്കുവിൻ. പിന്നെ മടങ്ങിപ്പോകുവിൻ.

അതുകേട്ട് ദാവീദ് യോവാബിനെ സകല വീരപടയാളികളുമായി അ യച്ചു.

ദാവീദ് അതറിഞ്ഞ് ഇസ്രായേലിനെ മുഴുവൻ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി ജോർദാൻ കടന്നു ഹേലാമിലെത്തി.

സിറിയാക്കാർ ദാവീദിനെതിരേ അണിനിരന്നുയുദ്ധംചെയ്തു. സിറിയാക്കാർ ഇസ്രായേലിന്റെ മുൻപിൽതോറ്റോടി. എഴുനൂറു തേരാളികളെയും നാൽപതിനായിരം കുതിരപ്പടയാളികളെയും ദാവീദ് കൊന്നു. അവരുടെ സൈന്യാധിപ നായ ഷോബക്ക് മുറിവേറ്റ് അവിടെവച്ചു മരിച്ചു.

അടുത്ത വസന്തത്തിൽ രാജാക്കൻമാർയുദ്ധത്തിനു പോകാറുള്ള സമയത്ത്, ദാവീദ് യോവാബിനെയും തൻെറ സേവകൻമാരെയും ഇസ്രായേൽസൈന്യം മുഴുവനെയും അയച്ചു. അവർ അമ്മോന്യരെ തകർത്ത് റബ്ബാനഗരം വളഞ്ഞു. ദാവീദ് ജറുസലെ മിൽ താമസിച്ചു.

ഒരു ദിവസം സായാഹ്നത്തിൽ ദാവീദ് കിടക്കയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു കൊട്ടാരത്തിന്റെ മട്ടുപ്പാവിൽ ഉലാത്തുമ്പോൾ ഒരു സ്ത്രീ കുളിക്കുന്നതു കണ്ടു. അവൾ അതീവ സുന്ദരിയായിരുന്നു.

ദാവീദ് ആളയച്ച് അവൾ ആരെന്ന് അനേ്വഷിച്ചു. എലിയാമിൻെറ മകളും ഹിത്യനായ ഊറിയായുടെ ഭാര്യയുമായ ബത്ഷെബായാണ് അവൾ എന്ന് അറിഞ്ഞു.

അവളെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുവരാൻ ദാവീദ് ആളയച്ചു. അവൾ വന്നപ്പോൾ അവൻ അവളെ പ്രാപിച്ചു. അവൾ ഋതുസ്നാനം കഴിഞ്ഞിരുന്നതേയുള്ളു. അവൾ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോയി. അവൾ ഗർഭംധരിച്ചു.

അപ്പോൾ ദാവീദ് യോവാബിന് ഒരുസന്ദേശം കൊടുത്തയച്ചു: ഹിത്യനായ ഊറിയായെ എന്റെ അടുക്കലേക്ക് അയയ്ക്കുക. യോവാബ് ഊറിയായെ അങ്ങോട്ടയച്ചു.

ഊറിയാ വന്നപ്പോൾ ദാവീദ് യോവാബിൻെറയും പടയാളികളുടെയും ക്ഷേമവുംയുദ്ധവർത്തമാനവും അനേ്വഷിച്ചു. പിന്നെ ദാവീദ് ഊറിയായോടു പറഞ്ഞു:

ഊറിയാ വീട്ടിൽ പോയില്ലെന്നു ദാവീദ് അറിഞ്ഞു. നീയാത്ര കഴിഞ്ഞു വരുകയല്ലേ? വീട്ടിലേക്കു പോകാത്തതെന്ത്? ദാവീദ് ഊറിയായോടു ചോദിച്ചു. ഇസ്രായേലും യൂദായുംയുദ്ധരംഗത്താണ്.

അപ്പോൾ ദാവീദ് ഊറിയായോടു പറഞ്ഞു: അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഇന്നും നീ ഇവിടെ താമസിക്കുക. നാളെ നിന്നെ മടക്കിയയ്ക്കാം. അങ്ങനെ അന്നും പിറ്റേന്നും ഊറിയാ ജറുസലെമിൽ താമസിച്ചു. ദാവീദ് അവനെ ക്ഷണിച്ചു.

അവൻ രാജ സന്നിധിയിൽ ഭക്ഷിച്ചു; പാനംചെയ്തു. ദാവീദ് അവനെ കുടിപ്പിച്ചു മത്തനാക്കി. എന്നിട്ടും രാത്രി അവൻ വീട്ടിലേക്കു പോയില്ല; രാജഭൃത്യൻമാരോടുകൂടെ തൻെറ വിരിപ്പിൽ കിടന്നു.

രാവിലെ ദാവീദ് ഊറിയായുടെ കൈവശം യോവാബിന് ഒരു എഴുത്തു കൊടുത്തയച്ചു.

ദാവീദ് ദൂതനോട് കൽപിച്ചു: ഇതുകൊണ്ട് അധീരനാകരുത്. ആരൊക്കെയുദ്ധത്തിൽ മരിക്കുമെന്നു മുൻകൂട്ടി പറയാൻ ആർക്കുമാവില്ല. ആക്രമണം ശക്തിപ്പെടുത്തി നഗരത്തെ തകർത്തു കളയുക എന്നു പറഞ്ഞു യോവാബിനെ നീ ധൈര്യപ്പെടുത്തുക.

വിലാപകാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ദാവീദ് അവളെ കൊട്ടാരത്തിൽ വരുത്തി. അവൾ അവനു ഭാര്യയായി. അവൾ ഒരു പുത്രനെ പ്രസവിച്ചു. പക്ഷേ ദാവീദിന്റെ പ്രവൃത്തി കർത്താവിന് അനിഷ്ടമായി.

ഇതു കേട്ടപ്പോൾ ക്രുദ്ധനായി ദാവീദ് പറഞ്ഞു: കർത്താവാണേ, ഇതു ചെയ്തവൻമരിക്കണം.

കുഞ്ഞിനുവേണ്ടി ദാവീദ് ദൈവത്തോടു പ്രാർഥിച്ചു. അവൻ ഉപവസിച്ചു. രാത്രിമുഴുവൻമുറിയിൽ നിലത്തുകിടന്നു.

സേവകൻമാർ അടക്കംപറയുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ കുഞ്ഞു മരിച്ചെന്നു ദാവീദ് മനസ്സിലാക്കി. കുഞ്ഞു മരിച്ചുവോ? അവൻ തിരക്കി. ഉവ്വ്, കുട്ടി മരിച്ചു, അവർ പറഞ്ഞു.

അപ്പോൾ ദാവീദ് തറയിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റു കുളിച്ച് തൈലം പൂശി വസ്ത്രം മാറി, ദേവാലയത്തിൽച്ചെന്ന് ആരാധിച്ചു. കൊട്ടാരത്തിൽ തിരിച്ചെത്തി ഭക്ഷണം ചോദിച്ചു. അവർ വിളമ്പി. അവൻ ഭക്ഷിച്ചു.